Een oog voor talent

Jos Wassink

Weinig mensen staan er zoveel langs de waterkant als hij. Zijn geoefende blik ziet binnen twee halen of je kan roeien of (nog) niet. Tegen het officiele beleid in begon hij vijf jaar geleden met jeugdcoaching bij Hemus. En tegendraads is hij nog steeds: 'De vereniging moet meer kwaliteit gaan selecteren.' Was getekend: Adriaan Wisse. Wisse (52) begon in 1969 met roeien in Eindhoven bij Tagos (later Teta) als lichte pik. Drie seizoenen voer hij wedstrijden. Maar toen hij wegens familie-omstandigheden uit training raakte, was het wedstrijdroeien afgelopen. Wel hadden ze een coach nodig voor een eerstejaars ploeg. Zo begon zijn coachcarrière. Die duurde tot 1978 toen Adriaan afstudeerde als bedrijfskundig ingenieur en zijn eigen bedrijf begon. Dat kostte dermate veel tijd dat roeien jarenlang op de achtergrond bleef. Hij zwom en schaatste wel, maar roeien kwam er niet meer van. Roeien werd pas weer actueel toen hij in 1996 bij Hemus aanklopte. Een paar jaar eerder vond hij het nog een armoedig zootje, maar in '96 was er meer materiaal en bovendien maakte Jantinus Ziengs die hij sprak een bevlogen indruk. Na een teleurstellende eerste ervaring in de acht ('we hadden om negen uur afgesproken, maar om kwart over stonden we nog op het vlot') voer hij twee seizoenen boordtwee met Guus de Jong. Van coachen was toen nog geen sprake. Pas als zijn kinderen Marieke en Jasper twee jaar later belangstelling krijgen voor het roeien, gaat Adriaan weer coachen. Later hoorde hij dat de ALV net besloten had dat de vereniging zich niet op jeugd wilde toeleggen. Maar, verklaart Wisse, ik ben niet zo onder de indruk van die ALV's. Anderen delen kennelijk die mening en al snel komt ook JanDirk Heesbeen met zijn zoon aanzetten. Aan het eind van de zomer zijn er dan zes pupillen. Vijf jaar later is de jeugd en juniorengroep (zie kader) uitgegroeid tot 25 leden die begeleid worden door zes coaches (naast Wisse: Jos Vermeer, Leonieke Hennes, Maarten Hoekstra, Marien Mortier en Hielko van der Molen (coordinator)). De groep krijgt nu een extra bijdrage om de wedtrijddeelnamen te dekken (voorheen een privepost van 250 tot 300 euro) en ook over materiaal hebben ze niet te klagen. Wisse is blij met de verenigingsbijdrage omdat het de positie van de coaches versterkt: De coaches zetten zich in, de vereniging draagt financieel bij en dus kun je ook inzet eisen van de pupillen. En langzamerhand worden er ook resultaten zichtbaar: Renate Schoemakers (16) neemt deel aan de A-finales ('dan stel je toch wat voor') evenals de twee met Elke Jurres. Coach Wisse is optimistisch maar niet tevreden. 'Deelnemen is leuk, maar over twee jaar moeten ze die finale winnen. En dat laatste stukje omhoog is het steilst.' Aan de talentontwikkeling bij het jeugd- en juniorroeien kan het volwassentraject volgens hem een voorbeeld nemen. Vaak ziet Wisse een instructieboot voorbij komen met één iemand erin waarvan hij denkt: dat ie een talentje. 'Die moet je verder ontwikkelen' meent Wisse. 'Als je dat niet doet is-ie over twee jaar gerommel met z'n ploegmaatjes er helemaal op uitgekeken.' Maar wie moet dat talent dan gaan scouten? 'Ga maar bij het afroeien staan', stelt Wisse praktisch voor, 'en spreek ze dan aan. Na de begininstructie moet je talenten bij elkaar brengen. De vereniging moet meer kwaliteit gaan selecteren, daar mogen we best wat actiever in zijn.' Op verzoek van Adriaan Wisse gaan we proberen de hardnekkige verwarring tussen jeugd en junioren uit de wereld te helpen. Binnen het roeien betekenen jeugd en junior namelijk niet het zelfde. Sterker nog, het onderscheid is tamelijk helder: jeugd zijn kinderen tot en met 14 jaar, junioren zijn tussen de 15 en de 18 jaar oud. Doe die kids een lol en leer het uit het hoofd. Respect!